The Futurogical Congress to impreza architektoniczna. Trwała ona od 28 do 30 września, a zorganizowała ją Zjednoczenie Polskie w Wielkiej Brytanii z pomocą grupy Polish Professionals in London. Myliłby się ten, kto pomyślałby, że impreza ograniczyła się tylko do architektonicznej wystawy. Kongres był wydarzeniem kompleksowym, ukazującym architekturę w wielu płaszczyznach. Były oczywiście ciekawe ekspozycje, czy makiety, ale nie brakowało też warsztatów i prelekcji wygłaszanych przez zaproszonych gości.

Pierwszy dzień – 28 września był introdukcją do tego, co miało nastąpić później. W poniedziałkowy wieczór uczestnicy ruszyli na architektoniczny spacer po Londynie.

Część właściwa zaczęła się we wtorek rano. Pierwszy dzień kongresu przebiegł pod hasłem Past and Present, czyli Przeszłość i Teraźniejszość.

Imprezę otworzyły warsztaty firmy Virkant Tike. Po krótkim i rzeczowym wykładzie wszyscy udali się do ogrodu, a prowadzący zajęcia zaprezentowali konstrukcje sporządzone z drewnianych kształtek, a następnie zaprosili uczestników do stworzenia własnych kompozycji. Ta zabawa miała na celu chociaż pobieżne przybliżenie twórczego procesu, jakim niewątpliwie jest architektura i była także okazją do przełamania lodów między publicznością  - wszak kompozycje tworzono zespołowo.

Potem przyszedł czas na wykłady. Pierwszą prelekcję wygłosił Tadeusz Barucki. Wykład był niezwykle ciekawy, a traktował o polskiej historii architektury, oraz związkach pomiędzy architekturą polską i brytyjską. Tadeusz Barucki jest w architektonicznej branży dobrze znany, a dodatkowo miał osobiście styczność z najbardziej znaczącymi polskimi architektami. Jego wykład był bardzo ciekawy, między innymi ze względu na to, że uzmysławiał polski wkład w architekturę.

W nieco podobnym duchu utrzymane było przemówienie Josepha Rykwerta. Ten angielski architekt polskiego pochodzenia mówił barwnie o historii budowlanej, sypiąc przykładami jak z rękawa, przeskakując z epoki na epokę. Oczywiście przez cały wykład przewijały się kwestię polskiej architektury. Pozazdrościć wiedzy!

Następnie w loży zasiadło dwóch prelegentów: Piotr Chłapkowski i Andrzej Ogorzałek.  Ich wykład traktował o rozwiązaniach w architekturze miejskiej, a także w zabudowie prywatnej. Panowie też mówili o projektach wykonywanych przez własną pracownię i faktycznie trzeba przyznać, że mieli się czym pochwalić.

Po przerwie przemawiał były prezes Royal Institute of British Architects, Frank Duffy. Tematem prelekcji była praca w mieście. Była, więc mowa o różnych rodzajach biurowych przestrzeni i rozmaitych rozwiązaniach stosowanych w tej materii. Wykład był przeplatany hasłami-twierdzeniami, co do których prelegent wyrażał opinie.

Po następnej przerwie ze swój warsztat zaprezentowała Sharon Knight. W warsztatach aktywnie uczestniczyła publiczność. Sharon poruszała problemy związane z pewnością siebie, sztuką publicznego przemawiania, a punktem kulminacyjnym była hipnoza jednej z uczestniczek warsztatów. Ktoś może spytać, co ma to wspólnego z architekturą? Otóż, oddziaływania interpersonalne, to sprawa, która dotyczy każdego, niezależnie od rodzaju działalności, jaki ten ktoś reprezentuje. Zresztą, wiadomo, że obecnie stosuje się wiele technik mających na celu poprawienie wizerunku i sposobu postrzegania ludzi prowadzących biznes.

Na zakończenie pierwszego dnia Kongresu chętni zostali zaproszenie na wycieczkę po biurach paru firm. Tam też było na co popatrzeć.

Późnym wieczorem, kiedy wszyscy rozchodzili się do domów, chyba niewielu żałowało tego dnia. Impreza byłą naprawdę dobrze przygotowana, a co myślę jest w tym najistotniejsze poprzez prezentacje, warsztaty i ekspozycję organizatorom udało się ukazać złożoność, rozmaitość i piękno architektury.

A o tym, że architektura jest sztuką nazajutrz mówił Daniel Libeskind.

Ciąg dalszy jutro.

Artur Wielgus

Podziękowania dla Agnieszki Makarewicz i Miry Smalary z Polish Professional in London