Architectual Antiques, jak nazwa wskazuje zajmuje się…?

Renowacją i sprzedażą antyków architektonicznych. Oprócz tego jeszcze zajmujemy się jeszcze instalacjami marmurowych, granitowych kamiennych posadzek, łazienek, kuchni, fontann, zabytkowych drzwi i ornamentów, ale przede wszystkim montażem kominków.

Antyki, to szerokie pojęcie.

Jak najbardziej! I myślę, że u nas znajdzie się cała ich gama: kamień, meble lustra. Skupieni jesteśmy na rzeczach związanych z architekturą. Cóż mogę powiedzieć? Preferencje i rynek zmieniają się cały czas. Np. 2 lata temu modne były francuskie żeliwne kaloryfery – piękne rzeczy z bogatym zdobieniem. Teraz we Francji na topie są spiralne klatki schodowe. My się tym zajmujemy – skupujemy je w Londynie i transportujemy do Paryża.

Bartek Gudejko wewnątrz sklepu

Architectual Antiques to firma brytyjska?

Tak, natomiast właściciel jest półkrwi Szwajcarem. Oprócz tego sklepu w Londynie mamy też sklep w Paryżu. Oczywiście w firmie pracują też Polacy, bywa różnie – ludzie przychodzą i odchodzą, ale Polacy zostają na dłużej.  

A jaka jest Twoja rola w firmie?

Ja zajmuję się stroną internetową. Podstawa mojej pracy polega na tym, że robię zdjęcia nowym rzeczom, fotki zamieszczam na stronie, przesyłam mailem do zaprzyjaźnionych firm, jestem też, oczywiście odpowiedzialny za kontakty z klientami. Oprócz tego, w zależności od zapotrzebowania w danej chwili pracuję też w kamieniu. Szczerze mówiąc zdecydowanie wolę nosić kamienie niż siedzieć przed komputerem (śmiech). 

Jak długo firma istnieje?

Ponad 25 lat. Zazwyczaj, gdy nasz szef próbuje wywrzeć na nas jakąś presję, to mówi, że od dwudziestu pięciu lat jest w biznesie. Zdarza się to wtedy, gdy np. źle niesiemy kamień (śmiech).

Antyki, to branża dość specyficzna, jednak nie pomylę się chyba twierdząc, że Brytyjczycy je lubią?

Oczywiście, bo to po prostu piękne rzeczy. Zacznijmy od tego, że Brytyjczycy od szeregu lat kradli antyki przywożąc je czy to z Egiptu, czy z Grecji, czy skąd tam jeszcze. Do Wielkiej Brytanii przyjeżdżały rzeczy stare i piękne, a ludzie mają szacunek do dobrego rzemiosła.  Poza tym, w czasach masowej produkcji rękodzieło jest szczególnie w cenie. Zresztą teraz już nie ma rzemieślników starej daty. Obecnie wykonanie dajmy na to kominka wielokrotnie przewyższałoby koszt gotowego antyku… To jest druga strona medalu. Nasi klienci bardzo sobie chwalą nasze antyki. Podoba im się szeroki wybór wzornictwa i kamienia. My mamy rodzaje marmuru, których obecnie po prostu nie ma. Kopalnie są zamknięte i marmuru tego rodzaju się nie wydobywa.

Kominek w stylu Ludwika XVI

Co teraz jest modne wśród Waszych klientów?

Zdecydowanie ciężkie wyroby z piaskowca tak zwane „bolection”. Natomiast mniej rzeczy w stylu Ludwika XV, Ludwika XVI. Te rzeczy są wykwintne bogato zdobione, więc automatycznie wymagają na kliencie dostosowania całości wnętrza do odpowiednio wysokiego standardu. To z kolei powoduje, że ludzie często decydują się na rzeczy bardziej stonowane, ale za to duże. Kominek teraz ma być duży. Modne są tez rzeczy z wyraźnymi oznakami starzenia się, upływu czasu. Jakieś pęknięcie, odbarwienie jak najbardziej dodają uroku.

Mówiłeś, że zajmujecie się również odrestaurowywaniem antyków?

Tak. Generalnie opiera się to, na czym co mamy. Jeśli brakuje detalu, to go uzupełniamy. Bywa, że rzeźbie Wenus brakuje kilku palców i coś z tym fantem trzeba zrobić.

Bolectian

Takie działania to artyzm, czy rzemiosło?

Kwestia definicji. Ja uważam, że to raczej rzemiosło. Artyzm, to coś, czego nie było. Ja wierzę raczej w sztukę konceptualną. Dajmy na to, że ktoś ma warsztat, potrafi coś namalować, ale jeśli nie daje nic od siebie, to dla mnie jest tylko rzemieślnikiem.

Nie wszystko, co jest starociem musi być antykiem.

To prawda, jednak z drugiej strony meble z lat 60. czy 70. ubiegłego wieku, które tu leża na skipach są modne w całej Europie. A odbiegając nieco od pytania, to ja osobiście bardzo lubię stare rzeczy. Jeśli coś jest stare, a dotrwało do naszych czasów, to znaczy to, że się sprawdziło i zasłużyło żeby przetrwać. Coś słabego o kiepskiej jakości po prostu ginie. Zasada ewolucji „survival of the fittest”.

Wasz sklep wygląda dość ciekawie. Wszystko widać.

Właśnie o to chodzi! Wyobraź sobie, że ktoś wchodzi do galerii, gdzie warunki są sterylne, wszystko posprzątane i poukładane. Wtedy klient zdaje sobie sprawę, że musi zapłacić za tę sterylność, za odkurzanie, za projektanta wnętrz. U nas ten bałagan daje klientowi poczucie polowania. To jaskinia skarbów – wchodzisz tu i wiesz, że gdzieś tam leży twoja rzecz. Trzeba ją tylko znaleźć.

Rozmawiał:
Artur Wielgus