Zajmujecie się dachami?

Specjalizujemy się w pokryciach dachowych, a najbardziej skupiamy się pokryciach ołowianych. Oczywiście wykonujemy również takie usługi jak kładzenie papy, dachówek, płytek, wymieniamy pokrycia i całe dachy. Generalnie nie jest nam obce nic, co związane z dachami. Jeśli chodzi o ołów, to my trzymamy się brytyjskich standardów, spawamy go. Niektórzy łączą ołów za pomocą silikonu, ale nie jest to rozwiązanie profesjonalne. My możemy pochwalić się uprawnieniami takimi jak: Lead Training Academy, NVQ Level 2 metal roofing. Wiemy, czym się zajmujemy.

Jak długo działacie?

Firma, w obecnej formie jest na rynku od 2, 5 roku, ale my zajmujemy się tym od 10 lat.

Doświadczenia nabyłeś, więc wcześniej?

Tak jest. Pracowałem w brytyjskich firmach dekarskich, ale budowlanka zawsze była obecna w moim życiu. Mój tata jest budowlańcem, więc nigdy ta branża nie była mi obca. Dachami jednak zainteresowałem się tu, w Wielkiej Brytanii.

Brytyjskie dachy są dość specyficzne.

Oczywiście. Konstrukcje są o wiele starsze, a Anglicy lubią stare, tradycyjne rzeczy. My, w Polsce stawiamy na nowoczesne technologię, czerpiemy z rozwiązań niemieckich. W naszym kraju ołowiu nie stosuje się na dachach, a w Wielkiej Brytanii bardzo często. Mnie ten ołów zainteresował. Czytałem na ten temat i polubiłem tę obróbkę. Sama praca z ołowiem nie jest dość trudna, ale za to ciężka, bo materiał sporo waży.

Czy myślisz, że ołów na dachach ma bardziej zastosowanie dekoracyjne, czy praktyczne?

Wszystko zależy od grubości materiału. Cienki ołów służy do innych celów niż gruby. Tam, gdzie woda nie stoi, ołów może być cieńszy. Jeśli chodzi o płaskie dachy, gdzie woda będzie stałą, ten ołów musi być grubszy, bo woda reaguje z ołowiem. Jednak trzeba podkreślić, że ołów to jeden z najlepszych materiałów budowlanych, bo położony prawidłowo, według norm technologicznych może przetrwać 50 a nawet 100 lat.

Ołów nie rdzewieje, pokrywa się patyną, ale pewnie też niszczy się mechanicznie?

Najbardziej niszczy się mechanicznie, jeśli jest źle położony, gdy łamane są normy, np. wykorzystywane większe od zalecanych długości. Tych wytycznych jest dużo. Trzeba pamiętać, że ołów to metal, a więc materiał reagujący na temperaturę. Będzie się, zatem rozciągał, kurczył i pracował. Nieraz trzeba wspawać gumy po to by ołów nie popękał. Jeśli użyjemy kawałków dłuższych niż 1, 5 m bez żadnych dodatków, to ołów popęka i stanie się bezużyteczny.

Te usługi związane z ołowiem chyba należą do drogich?

Cóż… Tak powinno być, jednak obecnie klienci nastawiają się, że będzie tanio i nieraz trzeba się do tych warunków dostosować. Jednak powiedzieć trzeba, że ten zawód jest typowo brytyjski i oczywiście Brytyjczycy są w nim najlepsi. Oni to wymyśli i uczą się zawodu z pokolenia na pokolenie. Są też ludzie, którzy przyjeżdżają z Polski i wydaje im się, że wszystko potrafią wykonać, ale to nie tak… Nasza firma ma doświadczenie i staramy się pokazać z jak najlepszej strony.

Chyba nie ma w Londynie zbyt wiele polskich firm zajmujących się ołowiem?

Są firmy dekarskie, zajmujące się technologiami zbliżonymi do tych stosowanych w Polsce. Jednak są rzeczy związane z dekarstwem, których Polscy w Wielkiej Brytanii w ogóle nie dotykają. Jako przykład może posłużyć kładzenie asfaltu na dachach – w tym wypadku sprzęt jest bardzo drogi, a i na pracy trzeba się znać. 7-8 lat doświadczenia to dopiero okres, gdzie możemy powiedzieć o wartościowym pracowniku. Tak samo jest w przypadku pracy z ołowiem.

Ile osób zatrudniasz?

To zależy od projektu. Od 2 do 6 osób. Na razie nie mamy jeszcze dużych kontraktów. Nieraz skupiamy się na remontach, nieraz na poprawkach, ale cały czas jesteśmy w ruchu. Pracy nie brakuje.

Czy działacie tylko w obrębię Londynu?

Nie. My jesteśmy tam, gdzie jest praca. Dziś np. mieliśmy projekt w Hastings. To duży 18-pokojowy budynek z sześcioma dachami, rynnami ołowianymi itd. Ten projekt jest ciekawy i powiedziałbym, że jest to małe wyzwanie, jak zresztą każda praca. Najpierw trzeba znaleźć pomysł na estetykę pracy, zrobić tak, żeby było ładnie. Z drugiej strony nasze rozwiązania muszą być funkcjonalne dla klientów. Trzeba znaleźć taki złoty środek.

Dachówka w Anglii nie jest chyba aż tak popularna?

Tu jest kilka rodzajów pokryć: dachówka, łupek (slate). Ludzie często korzystają ze starych dachówek. Łupki są też popularne. Dużo zależy od lokalizacji. W dzielnicach takich jak Chelsea, czy Kensington ludzie lubią rozwiązania tradycyjne.

Kryzys dotknął waszą branżę?

Myślę, że nie do końca. Ludzie mogą odkładać decyzję o remoncie dachu tylko przez jakiś czas, ale przychodzi taki moment, gdy muszą wezwać fachowca, bo przecież bez dachu nie da się żyć. Trzeba też pamiętać przy tym, że najlepszy okres na takie naprawy, to lato, bo zimą koszta klienta, ze względu na warunki atmosferyczne znacznie rosną. Powiedziałbym, że cicho było z początkiem roku, ale to zawsze martwy okres w budowlance. Teraz nie narzekam na brak zleceń.

Oprócz branży dekarskiej masz też coś wspólnego z hip hopem?

Łącząc hip hop z budowlanką umilam sobie życie (śmiech). A poważnie, to angażujemy się w hip hop. Teraz, co prawda trochę mniej, ale kiedyś zajmowało mi to ¾ życia. Mogę się nawet pochwalić ty, że 11 lat temu jako MC zagrałem przed Lady Pank.

Co chciałbyś jeszcze dodać do naszej rozmowy?

Chciałem pozdrowić wszystkich polskich rooferów i budowlańców. Reprezentujemy nasz kraj godnie i mamy wyrobioną opinię najlepszych budowlańców. Z dachami jest nieco gorzej, ale kadry się szkolą. Polska górą!

Rozmawiał:
Artur Wielgus